UIT DE " OUDE DOOS " ...de reis van de walnoten

UIT DE " OUDE DOOS " ...de reis van de walnoten

De reis van de walnoten ...

 

Vandaag een blog uit de "oude doos" ...blijft een mooi verhaal vind ik zelf..


Gisteren hebben we enerverend dagje gehad, zoals iedereen weet hebben we ieder jaar een grote walnoten oogst ( dit jaar rond de 400 kilo)en proberen we al die jaren genoeg, minaal 50 kilo , gepelde walnoten bij elkaar te pellen om eigen olie te laten persen.Tot nu toe lukte dit niet,teveel werk.Na lang zoeken vonden we nu in Poitier een olieperserij die ook de noten kon kraken machinaal.Oke, 't is ruim 2 uur rijden en kost 50 cent per kilo,maar ja , ben je wel van veel werk af. Na heen en weer gemaild hadden we gisteren een afspraak om 2 uur. Slim bedacht van Rob, brengen we meteen de grasmaaier naar Limoges voor de grote beurt, met de trailer en rijden we dan door..oke. Afspraak maken voor die beurt hoefde de vorige keer niet dus, hup alles ingeladen, maaier in de trailer, 300 kilo noten in de auto, beesten verzorgd, och we zijn toch rond 5 uur weer thuis...jaja.


Het begon al in Limoges, komen we bij het bedrijf aan, hek op slot, hmmm, omrijden naar de andere inrit...hmmm....winkel ziet er leeg uit....andere inrit wel open...staan er wat belangrijk uitziende mannetjes met papieren in de handen...tempi ( jammer) maar de zaak is failliet!! Sh..t, staan we daar met trailer met maaier en een auto vol noten...tja, de trailer achterlaten was geen optie natuurlijk, dan maar meenemen. De grasmaaier heeft dus een aardig ritje gehad gisteren, heeft ie ook eens iets anders dan het gras van domaine la Valade gezien, grapten we nog onderweg....


Bij de olieperserij aangekomen al een drukte van jewelste van allemaal, oude mannetjes en vrouwtjes met hun zakken met gepelde walnoten. Wij konden de onze eerst wegen, 297 kilo, en daana in de grote notenkraker gooien, het duurde ongeveer 1 uur per 100 kilo kraken. En dan nog duurt het persen ongeveer 6 uur voor die hoeveelheid, je houd ongeveer 100 kilo gepelde noten over. Oke, dachten wij, prima, dan komen we wel de geperste olie dan wel een andere keer ophalen, dat was ook de bedoeling hadden we begrepen uit de franse mailwisseling.
Maar nee, dat was niet de bedoeling, pardon??? Nee, de noten komen dus niet helmaal schoongekraakt uit de machine, neeeeeee...er zitten nog stukken harde schil, en tussenschotjes aan en tussen en voor het persen moet dus alles schoon en uitgesorteerd zijn...WAAAAAAAAAAAAAATTTTTTEEEEEEE? Ja dus, toch fout begrepen of toch niet helemaal goed uitgelegd in de mail?? Wie zal het zeggen??


Het was de bedoeling dat we bleven tot de machine, waar al 300 kilo inzat...klaar was met kraken, we alles in zakken deden en ook nog opruimden...er zat niks anders op dan in de koude, lawaaierige, fabrieksruimte dan maar aan de lopende band plaats te nemen en al zoveel mogelijk van het restspul te verwijderen. Wat er uit was was al gedaan....maar ja, niet gewend aan lopende band werk, kregen we natuurlijk niet alles meteen schoon. En dus stapen we na 6 uur weer in de auto met 100 kilo nog niet helemaal schone noten. En een grasmaaier in de trailer.
De arme beestjes stonden te mekkeren, hinniken, janken toen we om half 10 thuis kwamen, om hun voer, sorry beestjes dit hadden we niet ingepland voor vandaag........Nu een dag later kun je erom lachen. Gelukkig dat onze maaier nog niet bij het failliete bedrijf binnen stond...En toch jammer dat de communicatie dan niet altijd toch duidelijk genoeg is in ons Frans...


Rest ons niks anders dan met alles andere drukke werkzaamheden nu ook nog eens 100 kilo noten op te schonen en ervoor te zorgen dat het eind maart bij of deze of een notenperserij in buurt terecht komt om geperst te worden tot waarschijnlijk, overheerlijke walnotenolie...van Domaine la Valade...met een verhaal

 

Domaine la Valade... maart 2012